موجی ترا به ساحلِ دریا خلاصه کرد

آهو شدی و دستِ طبیعت چه با شُکوه
بُرده ترا به سینه‌ی صحرا خلاصه کرد

گُسترده‌تر شدی و ترا حجمِ روزگار
در ذهنِ ناشیانه‌‌ی دنیا خلاصه کرد

موسیقیِ صدای ترا تا شنید رود
شرمیده از نوای تو غوغا خلاصه کرد

آمد خدا و حسِ ترا لابه لای شعر
بسیار شاعرانه و زیبا خلاصه کرد

از بس که عاشقانه شدی فیلسوفِ عشق
در آسمانِ فلسفه پهنا خلاصه کرد

جاوید فرهاد