دارم ز جفای فلک آینه گون

دارم ز جفای فلک آینه گون
وز گردش این سپهر خس پرور دون
از دیده رخی همچو پیاله همه اشک
وز سینه دلی همچو صراحی همه خون
“ابوسعید ابوالخیر رح”