آن كه هيچ نمي داند، به چيزي عشق نمي ورزد. آن كه از عهده ي هيچ كاري برنمي آيد، هيچ نمي فهمد. آن كه هيچ نمي فهمد، بي ارزش است. اما آن كه مي فهمد، بي گمان عشق مي ورزد، مشاهده مي كند، مي بيند . . . هر چه بيشتر دانش آدمي در چيزي ذاتي باشد، عشق بدان بزرگتر است . . . هر كه فكر كند همه ي ميوه ها در همان وقت مي رسند كه توت فرنگي، از انگور چيزي نمي داند. (ازضرب المثل های کهن سرزمین فلسطین)
