حافظه، آفريده اي هوس باز و خودكامه است. هرگز نمي توانيد بگوييد كه از كرانه ي درياي زندگي چه سنگ ريزه اي را بر مي گيرد و در گنجينه ي خود نگاه مي دارد يا كدام گل ناشناخته اي را از مزرعه مي چيند و به عنوان رمز انديشه هايي كه در اعماق قرار گرفته اند و روزي اشك به چشم مي آورند نگاه مي دارد و با اين همه شك ندارم كه مهمترين چيزها آنها هستند كه بهتر به ياد مي آيند. (نامشخص)
