معماري، وجود خارجي ندارد. تنها اثر معماري است كه وجود دارد… شخصي كه يك كار معماري انجام ميدهد، در حقيقت آن را به روح معماري عرضه ميكند؛ روحي كه سبك نميشناسد، تكنيك نميشناسد، متد نميشناسد و تنها در پي آن است كه خود را به معرض نمايش بگذارد. بدين ترتيب معماري تجسم واقعيت هاي غير قابل سنجش است. (نامشخص)
