من با عشق به تو تنها به ميعادگاهم مي آيم، اما اين من، در ظلمت كيست؟ كنار مي آيم تا از او دوري كنم، اما نمي توانم از او بگريزم. او وجود كوچك خود من است، آقا و سرور من؛ حيا و شرمندگي نمي شناسد و شرمنده ام كه همراه با او به درگاه تو آمده ام. (رابيندرانات تاگور)
