طمع، امید و آروز
• ازابو هریره رضروایت است که پیغمبر خدا ص فرمودند: قسم به ذاتی که جانم در دست اواستاگر کسی ریسمانش را گرفته وبه پشتش هیزم بکشد، بهتر ارآن است که شخص طلب نماید آن شخص شاید برایش بدهد یا ندهد.
• آرزوریشه حیات ماست گرچه این ریشه حیات ما را به تدریج می سوزاند.
• طمع برهرکه کردی اسیر او گشتی – منت به هرکه یگذاشتی امیر او گشتی.
• با کما احتیاج از خلق استغنا خوش است – با دهان خشک مردن برلب دریا خوش است.
• طمع را نباید چندان کنی – که صاحب کرام را پشیمان کنی.
• امروز میدهد و فرداتقاضامی کند،لذا،نخواستن وسوختن خوش تر از تقاضا کردن است.
• تا فردایی است باید امیدوار بود وتا ریشه درآب است امید ثمر است.
• کسی که فقط با امید وآ رزو زندگی میکند،با خطر مرگ وگرسنگی مواجه است.
• دست طمع که پیش کسانی میکنی دراز – پُل کرده ای که بگذری از آبروی خویش
• طمع خام است آن مخورای پسر – خام خوردن علت آرد دربشر
• اگر میخواهید همه شما را دوست بدارند وبا شما یاری کنند از هیچکس توقع یاری نداشته باشید.
• هرقدرازخواسته ها بکاهیم زوتربه آرزو میرسیم.
• موجود را به مفقودویافته رابه نیافته مفروش زیرا درخت آرزو میوه ندارد.
• ترگ آرزوکردم رنج هستی آسان شد – سوخت پرفشانیها کاین قفس گلستان شد
• امید سراب است که اگر ناپدید شود ما همه از تشنگی خواهیم سوخت.
• امید وآروز آخرین چیزی است که دست ازکریبان بشر برنمی دارد.
• هر چه که کمتر آرزو داشته باشیم محرومیتهای ما کمتر خواهد بود.
• بَرده فقط یک آقا داری ولی مردی ازمند که هر کسی به او یاری کند برده اوست.
• امید نان روزانه بیچار گان است.
• مأیوس مباش، شاید آخرین کلیدی که در حبیب داری قفل را بگشاید.
• سراب امید هر چند ما رامیفریبد اقلاً دوره زندگی ما را به خوشی به آخر میرساند.
• شایستگی داشتن ونرسیدن بهتر از رسیدن وشایسته نبودن است.
• کسی که امید واری را وسیله معاش خود قرار میدهد احتمال دارد از گرسنگی بمیرد.
• بهترین وسیله برای فتح وپیروزی یک سپاه، امید واری است.
• زندگی بدون امید و آرزو،از مرگ دشوارتر است.
• امید وپیروزی در معنی یگی است.
• هر ماهی کوچک توقع دارد – که روز به بزرگی نهنگ گردد.
• دست طمع که پیش کسان میکنی دراز – پُل کرده ای که بگذاری از آبروی خویش
• جان رفت ما به آرزو دل نمیرسیم – هر چند میرویم وبه منزل نمیرسیم
• ازابو هریره رضروایت است که پیغمبر خدا ص فرمودند: قسم به ذاتی که جانم در دست اواستاگر کسی ریسمانش را گرفته وبه پشتش هیزم بکشد، بهتر ارآن است که شخص طلب نماید آن شخص شاید برایش بدهد یا ندهد.
• آرزوریشه حیات ماست گرچه این ریشه حیات ما را به تدریج می سوزاند.
• طمع برهرکه کردی اسیر او گشتی – منت به هرکه یگذاشتی امیر او گشتی.
• با کما احتیاج از خلق استغنا خوش است – با دهان خشک مردن برلب دریا خوش است.
• طمع را نباید چندان کنی – که صاحب کرام را پشیمان کنی.
• امروز میدهد و فرداتقاضامی کند،لذا،نخواستن وسوختن خوش تر از تقاضا کردن است.
• تا فردایی است باید امیدوار بود وتا ریشه درآب است امید ثمر است.
• کسی که فقط با امید وآ رزو زندگی میکند،با خطر مرگ وگرسنگی مواجه است.
• دست طمع که پیش کسانی میکنی دراز – پُل کرده ای که بگذری از آبروی خویش
• طمع خام است آن مخورای پسر – خام خوردن علت آرد دربشر
• اگر میخواهید همه شما را دوست بدارند وبا شما یاری کنند از هیچکس توقع یاری نداشته باشید.
• هرقدرازخواسته ها بکاهیم زوتربه آرزو میرسیم.
• موجود را به مفقودویافته رابه نیافته مفروش زیرا درخت آرزو میوه ندارد.
• ترگ آرزوکردم رنج هستی آسان شد – سوخت پرفشانیها کاین قفس گلستان شد
• امید سراب است که اگر ناپدید شود ما همه از تشنگی خواهیم سوخت.
• امید وآروز آخرین چیزی است که دست ازکریبان بشر برنمی دارد.
• هر چه که کمتر آرزو داشته باشیم محرومیتهای ما کمتر خواهد بود.
• بَرده فقط یک آقا داری ولی مردی ازمند که هر کسی به او یاری کند برده اوست.
• امید نان روزانه بیچار گان است.
• مأیوس مباش، شاید آخرین کلیدی که در حبیب داری قفل را بگشاید.
• سراب امید هر چند ما رامیفریبد اقلاً دوره زندگی ما را به خوشی به آخر میرساند.
• شایستگی داشتن ونرسیدن بهتر از رسیدن وشایسته نبودن است.
• کسی که امید واری را وسیله معاش خود قرار میدهد احتمال دارد از گرسنگی بمیرد.
• بهترین وسیله برای فتح وپیروزی یک سپاه، امید واری است.
• زندگی بدون امید و آرزو،از مرگ دشوارتر است.
• امید وپیروزی در معنی یگی است.
• هر ماهی کوچک توقع دارد – که روز به بزرگی نهنگ گردد.
• دست طمع که پیش کسان میکنی دراز – پُل کرده ای که بگذاری از آبروی خویش
• جان رفت ما به آرزو دل نمیرسیم – هر چند میرویم وبه منزل نمیرسیم
