محمد جعفر عزیزی

کجا از تو گمان می کردم این بی اعتنایی را کجا من می کشم بی تو نفس های جدایی را کجای زندگی لنگید، مثل مرده…

حالا که مدت‌هاست از یادت فراموشم…؛ حالا که از شهری به شهری، خانه‌ بر دوشم… هر روز را با یاد تو می‌نوشم و هر شب……