شفیق صادقی

در جان واژه‌ها جریان داشت اویی که استعاره‌ی من بود شعری سیاه‌مست که آن شب در شهوت سروده شدن بود آن شب که دکمه‌های ستاره…

شتاب کن که صدای عبور شعله‌ور است طنین کوه به کوه غرور شعله‌ور است صدا به هیئت یک باز، غرق پرواز است و آسمان ز…

دیشب فرشته‌ای به زمین‌آمد وقت نزول آیه‌ی دیگر بود «اندوه سهم آدمیان باشد» این آیه‌های سوره‌ی آخر بود اندوه، بی‌پناه و پریشان‌حال آواره بود در…