غزلیات اسیری لاهیجی

ای از جمال روی تو یک ذره مهر و ماه بر منتهای حسن تو کس را نبود راه گفتم چه دورم از تو چو ما…

اگر بسعی تو فضل خدای گشت رفیق رساند این دو رفیقت بمنزل تحقیق اگر تو عاشقی محکم بگیرد دامن عشق که عشق در ره معشوق…

از شاهد و می گر خبری هست بگوئید چون باده پرستی هنری هست بگوئید در کوی خرابات فنا سالک ره را جز عشق اگر راهبری…

یار ماباماست از ماکی جداست مائی ما پرده ادبار ماست هرکه از ما و منی بیگانه شد بی حجاب ما بجانان آشناست هست از وهم…

هرکه عاشق نیست مرد کار نیست بوالهوس را بر دراو بار نیست زآتش عشق است داغی بر دلم نیست عاشق هرکه دل افکار نیست هرکه…

نهال دوستی را در بر آور کنار از ما مجو سرو سمن بر بده ساقی بسرمستان عشقت از آن لب باده چون شهد و شکر…

من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم صفت حسن تو چون گویم و کی بتوانم حیرت عشق مرا بیخبر از من دارد من بدین حال…

مستیم تا ابد شده از بیخودی ز دست زان باده که داد بما ساقی الست من مست عشقم از بر ما خیز زاهدا بد نام…

ما می پرست یار و جهان می پرست ما مامست عشق و کون ومکان بوده مست ما جنب وجودم از می توحید حق پرست زاهد…

ما حاوی سرکن فکانیم ما نسخه جامع جهانیم اسرار حروف دفتر کون از خط رخ نگار خوانیم بیرون ز احاطه جهانیم برتر ز زمین و…