رباعیات فصیحی هروی

بی نام تو نطق ما گل‌افشان نشود بی روی تو چشم ما گلستان نشود تمکین تو بحریست که از صد صرصر یک طره موج او…

این کج نظران به گلشنی رو نکنند تا همچو گلش رخنه شش سو نکنند آغوش مشام بر گلی نگشایند کش چون گل آفتاب بی بو…

ای صید غمت هنوز صد عربده‌جوی گفتم نشنیدی که ره عشق مپوی قربان سرت شوم کنون اشک مریز از نرگس مست سرمه ناز مشوی

آن می که دلش به صد تمنا می‌خورد در میکده نی صاف از آن ماند نه درد آن حسن که دل ز دست مجنون می‌برد…

امشب که چو صبح وصل عشرت لقب است شب نیست که هندوی فرشته‌نسب است از پرتو ماه حسن این کشور نور با آن که سراسر…