شاه بیت های غزلیات بیدل

چشم و گوشی را که بیدل نیست فیض عبرتی در تماشاگاه معنی روزن بام و درست حضرت ابوالمعانی بیدل رح

چاره از عربده بیدل نبود مفلس را سرو از بی‌ثمریها به هوا می‌پیچد حضرت ابوالمعانی بیدل رح

جناب‌کبریا آیینه است و خلق تمثالش من بیدل چه دارم تا از آن حضرت نهان دارم حضرت ابوالمعانی بیدل رح

جای دل بیدل درین محفل پسندی داشتم بسکه تنگ‌آمد پری‌افشاند وافغان‌کرد و رفت حضرت ابوالمعانی بیدل رح

تو گرم باش به شبگیر وهم و ظن بیدل که من چو شمع ز خود رفته رفته واماندم حضرت ابوالمعانی بیدل رح

تلاش رزق به تهدیدکم نشد بیدل فزود تیزی دندان آسیا کندن حضرت ابوالمعانی بیدل رح

ترحم است بر آن صید ناتوان بیدل که هر دم از قفسش چون نفس‌ کنند آزاد حضرت ابوالمعانی بیدل رح

تأمل پیشه‌ کردم معنی من لفظ شد بیدل ز صهبایم روانی رفت تا آنجاکه مینا ‌شد حضرت ابوالمعانی بیدل رح

تا سر به امن دزدم بیدل ز چنگ آفات جز در ته زمین نیست جای دگر گریبان حضرت ابوالمعانی بیدل رح

تا بویی از قلمرو تحقیق واکشیم بیدل دوانده‌ایم نفس در رکاب صبح حضرت ابوالمعانی بیدل رح