شاه بیت های غزلیات بیدل
بیدل شکسته رنگی خاصان مقرراست
بیدل شکسته رنگی خاصان مقرراست باشد شکستگی ورق انتخاب را حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل سخن این است تأمل کن و تن زن
بیدل سخن این است تأمل کن و تن زن من خواجه طلب مردم و او بنده ندارد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل ز ننگ طینت بیکار سوختم
بیدل ز ننگ طینت بیکار سوختم افسوس دست من ز حنا نم نمیکشد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل ز سخنهای، تو مست است شنیدن
بیدل ز سخنهای، تو مست است شنیدن تحریک زبان قلمت موج شرابست حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل ز تو تا من نتوان فرق نمودن
بیدل ز تو تا من نتوان فرق نمودن گر آینه خواهی به مزارم نظر انداز حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل رم فرصت سرو برگ نفس توست
بیدل رم فرصت سرو برگ نفس توست جاییکه تو باشی نتوان آنهمه بودن حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل دلیل عجز است شبنم طرازی صبح
بیدل دلیل عجز است شبنم طرازی صبح از سعی بیپر و بال اشکم گداز آه است حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل درین ستمگاه از درد ناامیدی
بیدل درین ستمگاه از درد ناامیدی بسیار گریه کردیم اکنون بیا بخندیم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل حنایی از چه نگردد بیاض چشم
بیدل حنایی از چه نگردد بیاض چشم خطها بهخون نوشتهام و پاک کردهام حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل چو موج گوهر در فکر خوبش خشکم
بیدل چو موج گوهر در فکر خوبش خشکم پیشانیام قدح زد اما به جوی زانو حضرت ابوالمعانی بیدل رح





