شاه بیت های غزلیات بیدل
بیدل از افشای راز منفعلم کرد عشق
بیدل از افشای راز منفعلم کرد عشق پیش که نالد ادب گریهتری میکند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل از احباب دنیا چشم سرسبزی مدار
بیدل از احباب دنیا چشم سرسبزی مدار کشتاین شطرنجبازان دغل سیراب نیست حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل اثر نشئهٔ نظم تو بلندست
بیدل اثر نشئهٔ نظم تو بلندست امید که خود را به دماغی برسانی حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بی لب نوشین او بیدل به بزم عیش ما
بی لب نوشین او بیدل به بزم عیش ما گشت مینا و قدح را باده در اجسام سم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بهکلام بیدل اگر رسی مگذر ز جادهٔ منصفی
بهکلام بیدل اگر رسی مگذر ز جادهٔ منصفی کهکسی نمیطلبد زتو صلهای دگر مگر آفرین حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بهار عمر ندارد گلی دگر بیدل
بهار عمر ندارد گلی دگر بیدل نچید هیچکس اینجا به غیر خار نفس حضرت ابوالمعانی بیدل رح
به هوس داد قناعت دهم و ناز کنم
به هوس داد قناعت دهم و ناز کنم دل بیدردی اگر با من بیدل بخشند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
به هر کلکی که پردازند احوال من بیدل
به هر کلکی که پردازند احوال من بیدل چو تار ساز بالد تا قیامت ناله از نالش حضرت ابوالمعانی بیدل رح
به مژگان گشودن نهان گشت بیدل
به مژگان گشودن نهان گشت بیدل جمالی که پیش از نگه دیده بودم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
به فکر مزرع بیدل چرا نپردازی
به فکر مزرع بیدل چرا نپردازی اگر به ابر کرم صرفهایست برق عتاب حضرت ابوالمعانی بیدل رح





