شاه بیت های غزلیات بیدل
تاکجا بیدل به افسون امل خواهی تنید
تاکجا بیدل به افسون امل خواهی تنید قصهٔ ما داستان مار دارد سر مکن حضرت ابوالمعانی بیدل رح
تا دو عالم مرکز پرگارتحقیقت شود
تا دو عالم مرکز پرگارتحقیقت شود چوننفس یک پر زدن بیدل بهگرد دل برآ حضرت ابوالمعانی بیدل رح
تا بپوشم بیدل آنگنجیکه در دل داشتم
تا بپوشم بیدل آنگنجیکه در دل داشتم عالم ویرانی از بام و درم گل کرد و ریخت حضرت ابوالمعانی بیدل رح
پیام عشق بهگوش هوس مخوان بیدل
پیام عشق بهگوش هوس مخوان بیدل سخن اگر سخن اوست جزکلام تو نیست حضرت ابوالمعانی بیدل رح
پا آبلهکردیم دگر برگ طلبکو
پا آبلهکردیم دگر برگ طلبکو بیدل عرق سعی درین پرده نفسسوخت حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیسیاهی نیست بیدل صورت ایجاد خط
بیسیاهی نیست بیدل صورت ایجاد خط یک قلم معنیطرازان تیرهبختی زادهاند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدلازینما ومنخموشیاتاولیست
بیدلازینما ومنخموشیاتاولیست هستی ما جز صدای جام ندارد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل همه تن بار خودم چون نفس صبح
بیدل همه تن بار خودم چون نفس صبح بر دوش که افتم اگر از دوش خود افتم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل نکندشعبهٔ جان جلوه به چشمش
بیدل نکندشعبهٔ جان جلوه به چشمش تا گرد جسد آینهدار سر راه است حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل نشود رامکسی طایر وصلش
بیدل نشود رامکسی طایر وصلش تا از دل صد چاک نباشد قفس اینجا حضرت ابوالمعانی بیدل رح





