شاه بیت های غزلیات بیدل

بیدل ز جهان محو شد آثار مروت امروز به جز موکه‌گذارد به سرانگشت حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل ز بحر منت ساحل‌ که می‌کشد بر حیرت است زورق ما بیخودان روان حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل دم هستی به نظرها سبکم‌ کرد خاکم چو سحر از نفس آخر به هوا رفت حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل دگر تظلم حرمان‌ کجا برم من جراتی ندارم و او مست می‌رود حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل خراش چهرهٔ اقبال شهرت است عبرت زکارخانهٔ نقش نگین طلب حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل چو نقش پا زبنای ادب مپرس پر سرنگون فتاده بلندی ز بام ما حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل چه‌گنجهاکه نشد طعمهٔ زمین قارون به خاک رفته و زر می‌کشد هنوز حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل چمنستان وفا داغ طرب بود رنگم به شکستی زد و پرواز سحر داد حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل تو به من هیچ مدارا ننمودی عمریست‌که پاس دل ناشاد تو دارم حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل تأملی که چه دارد بهار وهم رنگ پریده است به تصویر ما نقاب حضرت ابوالمعانی بیدل رح