شاه بیت های غزلیات بیدل

بیدل دم اظهار حیاپیشه خموشی‌ست از خشک‌لبی چاره ندارد به‌گهر موج حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل درین هوسکده مگذر ز پاس دل آیینه را به مجلس‌کوران نخوانده‌اند حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل خرابی‌ام نفس وحشتست و بس دل نام عالمی‌که من آباد می‌کنم حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل چو نفس چاره ندارد ز تپیدن آن‌ کس ‌که ز هستی اثری داشته باشد حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل چه‌گوبم ازیأس پیری چون شمعم ازصبح روز است بیگاه حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل چمن نازگلی خنده فروش است امید که زخم دل ما تازه ‌کند چشم حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل تو جنونی‌کن و زین‌ورطه به‌در زن عالم همه زندانی تقلید و رسوم است حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل تاجی ‌که دیدی امروز فردا بینی نشان پا بود حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل بهار عشرت عشاق ناله است امسال نیز می‌گذرد پار عندلیب حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل به ناتوانی خود ناز می‌کنم پرواز آشیانی افسرده بالی‌ام حضرت ابوالمعانی بیدل رح