شاه بیت های غزلیات بیدل

بیدل از چشم تحیرپیشگان نم خواستن دامن آیینه بر امید آب افشردن است حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل از پرواز، خجلت دارم‌، اما چاره نیست ذرهٔ موهومم وگل‌کردنم بال و پرست حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل از بال و پر بسته نیاید پرواز غنچه تا وا نشود جلوه نبخشد بورا حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل از اندیشهٔ آن جلوهٔ حیرت ‌گداز می‌رود چون آب از دست اختیار آینه حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل از افسردگان حیرتم‌، تدبیر چیست‌؟ گر همه دریا کشیدم ساغر کوثر زدم حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیدل ارباب تماشا از تحیر نگسلند چشم را غیر از ‌نگه پیداست شمع خانه نیست حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بیخودی بیدل فسون شعلهٔ جواله داشت رنگ گرداندن ‌کشید آخر به گرد من حصار حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بی دل از یاس ندارپم گریز جز دل ما دو جهان در بر ماست حضرت ابوالمعانی بیدل رح

به‌ربط ناقصان بیدل مده زحمت ریاضت را بهم انگورهای خام در خم دیر می‌جوشد حضرت ابوالمعانی بیدل رح

بهار بی‌نشان عالم نومیدی‌ام بیدل سرغم می‌تون‌کرد از شکست رنگ مطلبها حضرت ابوالمعانی بیدل رح