ای برق چون به خرمن احباب بگذری زین خس خدای را به تغافل تو نگذری پروانه خواستی که بگوئی حدیث عشق از تو اثر نماند…

ای برق خانه سوز که ابرت بود رکیب صبرم بود زآب درین شعله بی شکیب باری وفا اگر نکنی کم مکن بتا از مدعی عنایت…

ای بلای ناگهان در پیش بالا میرمت ای بهشت جاودان اندر تماشا میرمت سر سودای توام اندر سویدای دلست سودها دارم که در این شور…

ای به بالات راست کسوت ناز دو جهان بر درت بعجز و نیاز کوته است از حصار قلعه عشق دست فتنه اگر چه گشت دراز…

ای بلبل شوریده بکن تازه نفس را شکرانه که بشکسته ی امروز قفس را زاهد بچمن آمد و بلبل بفغان گفت این بوی ریا چیست…

ای بهشتی گاه حوری گه پری گاهی بشر از دهن گه می دهی گاهی نمک گاهی شکر جاء عشقی راح عقلی یا ندیمی بالهدر ضامن…

ای ترک از تیر نظر تو آفت رویین‌تنی شیر ار بود آهوفکن تو آهوی شیرافکنی بر برگ لاله سنبلی یا سبزه بر گرد گلی بگرفته‌ای…

ای پری باز چه رفتت که به شکل بشری در بشر دین و دلی هست مگر تا ببری نقد جان بر سر بازار وفا باید…

ای ترک پارسی گو ای ماه مجلس آرا هی هی مکن تو غفلت برخیز و می بده ها پرده زرخ بیفکن بر گل گلاله بشکن…

ای ترک گر آزردن دلهات خیالست آزردن عشاق زتیغ تو محالست عشاق حیات ابد از تیغ تو دیدند بس کشتن این طایفه ایدوست محالست گر…