اي كاش آهوان مي‌توانستند شتاب و چابكي را به لاك‌پشت‌هاي كُندرو بياموزند! (جبران خليل جبران)

اي كاش دوستان ما مانند دشمنان يكرنگ و ثابت قدم بودند. (نامشخص)

اي كاش كسي مي آمد و تاريخ تراژيك ادبيات را تهيه مي كرد تا نشان دهد ملتهايي كه بزرگترين نويسندگان و هنرمندان از آنها برخاسته…

اي كاش مي توانستيم خود را از دريچه ي چشم ديگران ببينيم. (نامشخص)

اي كه در رنج و عذابي! تو آنگاه رستگار مي شوي كه با ذات و هويت خويش يكي گردي. (جبران خليل جبران)

اي گرامي ترينِ گراميان و نهايتِ آرزوي خواستاران ! تو سرور مني كه درِ دعا و توبه را براي من گشودي. پس درِ قبول و…

اي مردم آتن، چه مرا بي گناه شماريد و آزاد كنيد و چه نكنيد، من هرگز از راه خويش باز نمي گردم حتي اگر صدبار…

اي مرگ از تو به سبب نوري كه بر ناداني ما مي‌افكني، سپاسگزاريم. (نامشخص)

اي مزدا! تو را توانا و پاك شناختم؛ آنگاه كه [دانستم] در پرتو توانايي‌ات، آرزوهاي ما برآورده خواهد شد. (گاهان)

اي مزدا اهوره! ما را نيرو [يِ مينُوي] و شادماني بخش تا بر ستيزه و آزار دشمنان چيره شويم. (گاهان)