آنكه مي خواهد روزي پريدن را بياموزد، نخست بايد ايستادن، راه رفتن، دويدن و بالارفتن را ياد بگيرد. پرواز را با پرواز آغاز نمي كنند….

آنكه مي دزدد، جز حق خويش چيزي نمي ستاند. اما اين ستاندن، نفرين و خواري ابدي در پي دارد. (ارد بزرگ)

آنگاه كه آدمي (نامشخص)

آنگاه كه از دنياي محسوسات درگذري و از زندان تعلقات و بيزاري‌ها جان به در بري، صلح و يك‌رنگي فرا خواهد رسيد، رنج‌ها پايان مي‌يابند…

آنگاه كه انسان، تصوير تنگدستي را از صفحه ي هشياري خود بزدايد، فرمانرواي “دوران طلايي” خواهد بود و هر آرزوي درست دلش برآورده خواهد شد….

آنگاه كه اميد مي ميرد، ترس زاده مي شود. (بالتازار گراسيان)

آنگاه كه انسان در برابر خود مي ايستد، به نظر مي رسد همه چيز سد راه اوست. (رالف والدو امرسون)

آنگاه كه به جستجوي خرد روي، هوشمندي و آنگاه كه گمان كني آن را يافته‌اي، ناداني. (نامشخص)

آنگاه كه جزء خردمند و شريف و حاكم نفس انسان به خواب رود، جزء حيواني و وحشي نفس كه از خوردن و آشاميدن سير شده،…

آنگاه كه جوش و خروش هوي و هوس فرو مي‌نشيند، مانند اين است كه انسان از دست شماري ستمگر ديوانه رسته باشد. (افلاطون)