درخت چون پُربار شود، بيشتر سر به زير مي‌افكند. (كيم وو چونگ)

درختان را دوست دارم، زيرا براي اينكه ديگران زندگي كنند، خود را به كنار راهي كه همه از آن گذر مي كنند، كشيده اند و…

درختان بارور خم مي شوند و مردان بزرگ فروتن هستند. تنها شاخه هاي خشك و مردان نادان مي شكنند، اما خم نمي شوند. (مثل سانسكريتي)

درختان، شعرهايي هستند كه زمين بر آسمان مي نويسد و ما آنها را بريده و از آنها كاغذ مي سازيم تا ناداني و تهي مغزي…

درختهاي بزرگ با يك دانه و دورترين راهها با يك قدم آغاز مي شوند. (لائوتسه)

درخشانترين تاجي كه مردم بر سر مي نهند، در آتش كوره ها ساخته شده است. (چارلي چاپلين)

درخواست‌هاي مبهم، نتايج مبهم به وجود مي‌آورد. (جك كانفيلد)

درد، انسان را به انديشه وامي‌دارد. انديشيدن، انسان را خردمند مي‌كند. خرد، سبب تاب آوردن زندگي مي‌شود. (نامشخص)

درد، پيامي است براي جنبش، تلاش و به دست آوردن نيازهايتان. (نامشخص)

درد پيري، انحطاط روحي و جسماني آن نيست، بلكه بار خاطرات آن است. (ويليام سامرست موام)