هر چند که خصمی سپهر از جهل است

هر چند که خصمی سپهر از جهل است آسان گذرد به خاطری کو اهل است عاجز شده روزگار از خصمی ما دشوار زمانه بس که…

Continue Reading...

هرحند که حسن و عشق، مستور به است

هرحند که حسن و عشق، مستور به است آیات نیاز و ناز، مشهور به است هر سینه که داغ نیست، خشت لحد است زان لب…

Continue Reading...

هر چند که ما رهرو و دنیا راه است

هر چند که ما رهرو و دنیا راه است در راه نشستن خطر آگاه است زین شرم نشسته ام که پیرایهٔ تن گر برخیزم به…

Continue Reading...

هرگه سخنی برلب اظهار رسد

هرگه سخنی برلب اظهار رسد بی مایه عزیزیش، طلبکار رسد دزدند ز ما و می فروشند به ما این راست بود که حق به حق…

Continue Reading...

هرچند نوای آتشین دارد عشق

هرچند نوای آتشین دارد عشق بشنو که حدیث دلنشین دارد عشق سرمایه ده حیات دلها، نفسی در سینه چو صبح راستین دارد عشق رباعیات حزین…

Continue Reading...

هستی بزمی ست، انجمن سازی هست

هستی بزمی ست، انجمن سازی هست عالم نطعی ست، پنج و شش بازی هست در جام جم و مهر سلیمان این بود ما کارگهیم، کارپردازی…

Continue Reading...

هم درد و دوای دل افگار تویی

هم درد و دوای دل افگار تویی عاشق تویی و عشق تویی، یار تویی پرگار تویی، نقطه تویی، دایره تو یعنی که ز هر پرده،…

Continue Reading...

وبرانهٔ هند،کز صفا پاک بود

وبرانهٔ هند،کز صفا پاک بود خاکش نمک دیدهٔ ادراک بود آبش به بغل، شیشهٔ ساعت دارد مینای حباب او پر از خاک بود رباعیات حزین…

Continue Reading...

یا رب چه شود گرکرمت یار افتد؟

یا رب چه شود گرکرمت یار افتد؟ لطفت به شکستگان پرستار افتد غمخوارگی خلق جهان را دیدم مگذار که با غیر توام کار افتد رباعیات…

Continue Reading...

هند است و جهان به کام می باید اوا نیست

هند است و جهان به کام می باید اوا نیست پاس هر خاص و عام می باید اوا نیست تا حامله سازیم بزرگانش را یک…

Continue Reading...