به کس درد دل مو واتنی نه که سنگ از آسمون انداتنی نه بمو واجن که ترک یار خود که کسیس یارم که ترکش واتنی…

به والله که جانانم تویی تو بسلطان عرب جانم تویی تو نمیدونم که چونم یا که چندم همی دونم که درمانم تویی تو

بهار آیو به صحرا و در و دشت جوانی هم بهاری بود و بگذشت سر قبر جوانان لاله رویه دمی که گلرخان آیند به گلگشت

به والله و به بالله و به تالله قسم بر آیهٔ نصر من الله که دست از دامنت من بر ندارم اگر کشته شوم الحکم…

بهار آیو به هر شاخی گلی بی بهر لاله هزاران بلبلی بی بهر مرزی نیارم پا نهادن مبو کز مو بتر سوز دلی بی

بهارم بی خزان ای گلبن مو چه غم کنده ببو بیخ و بن مو برس ای سوته دل یکدم به دردم ته ای امروز دل…

بود درد مو و درمانم از دوست بود وصل مو و هجرانم از دوست اگر قصابم از تن واکره پوست جدا هرگز نگردد جانم از…

بوره ای دل بوره باری بشیمان مکه کاری کز آن گردی پشیمان یه دو روزی بناکامی سرآریم باشه روزی که گل چینیم بدامان

بوره ای روی تو باغ بهارم خیالت مونس شبهای تارم خدا دونه که در دنیای فانی بغیر عشق ته کاری ندارم

بوره جانا که جانانم تویی تو بوره یارا که سلطانم تویی تو ته دونی خود که مو جز تو ندونم بوره بوره که ایمانم تویی…