بر گرد و بیا رفته قرارم بی تو افتاده به رنج بشمارم بی تو در باغچه ای امید من گل نشگفت خشکیده به فصل نو…

بدخشان سرزمین آریایی عروس عشق خفته در گلستان به کشم و جرم و درواز و به خواهان نوا آمد سحر از سوی بستان ز آن…

باور بکن که از دل و جان دوستدارمت انصاف نیست این که مرا سر گران کنی جسم مرا به درد و الم ترجمان کنی محتاج…

بازوی قدرت است که توان موج میزند فر و شکوه ز کوه گران موج میزند حماسه آفرینی عشق است چراغ را تا در نبرد تیر…

بال کبوتر رفتی و با تو رفت همه صبر و قرار من در پیش دل نماند دگر اعتبار من طوفانِ آمد و گل عشقم به…

باز چون گل تو به دیدار چمن می آیی؟ یا چو آهوی رمیده به دَمن می آیی؟ هر قدر دیر کنی در رهی تو منتظرم…

باز استکبار دونان از جفا ها گل کند فطرت ناکاره گان تا بال عنقا گل کند زحمت دهقان و آب و خاک را تاثیر نیست…

باز آمد بهار و نامد او چشم در انتظار روی نکو باز جامی شراب امیدم خالی از می شد و، شکست سبو باز سر سبز…

با غصه و غم باز گرفتار شدم من رسوا و ردی در سر بازار شدم من تیری چه کسی باز اصابت بدلم کرد که این…

با رقیبان سری گل گشت و تماشا داری من اگر سوختم از غم تو چه پروا داری پرتو حسن تو شد شهره ای شهرستانها قدم…