قاموس سخن

رمان نويس آن كسي است كه مي خواهد در پس اثر خود ناپديد شود. (نامشخص)

رفتار شاعران با تجربه هاي خويش بي شرمانه است، زيرا آنها را استثمار مي كنند. (نيچه)

رشك‌ورزي از كمبود خودباوري ريشه مي‌گيرد؛ كمبودي كه در درون خود انسان است، نه در ديگران. (نامشخص)

رسول خدا فرمود : «هان ! شما را از دشمن ترينِ آفريدگانْ نزد خداوند متعال، باخبر سازم ؟». گفتند : «آري، اي رسول خدا !»…

راهي به سوي خوشبختي وجود ندارد؛ خوشبختي خود راه است، راهي كه از درون شما آغاز مي شود و به كمك توانايي و قابليت شما…

راه درست زندگي، دل به دريا زدن است؛ هميشه در حال اكتشاف بودن، هميشه به ستاره ها رسيدن. (اشو)

راستي، همچون عشق، شورش به پا مي كند. (كريستين بوبن)

رازها روي نوك زبان ما مانند فلفل قرمزند؛ دير يا زود، زبان‌مان را آتش مي‌زنند. (كريستين بوبن)

راز شادماني در انجام دادن كاري نيست كه شخص دوست دارد، بلكه در دوست داشتن آن كاري است كه انجام مي‌دهد. (نامشخص)

راز اضطراب و اندوه مدام در به زبان آوردن همه چيز است. (آرتور شوپنهاور)