قاموس سخن

خوشبختي، نشانه ي تندرستي روح است. (ويليام جيمز)

خوشبختي حقيقي در فرونشاندن همه هيجان ها است. (نامشخص)

خوشبخت كسي كه از همه چيز كناره گيري مي كند، چرا كه از همه چيز كناره گرفته است و براي خود چيزي نگاه نداشته است…

خوش تر دارم كه «قديس ستون نشين» باشم تا گردبادي از كين. (نيچه)

خورشيد طلوع كرده است اما تو در تاريكي هستي. طلوع خورشيد به تلاش هاي تو بستگي ندارد. هر كاري بكني نمي تواني باعث طلوع خورشيد…

خودتان باشيد، تنها خودتان؛ جهان، بيشتر به وجود خود شما نياز دارد. (نامشخص)

خودباوري، برآمده از عزت نفس و آگاهي است. (پاول فريزر)

خود را جايي درگير كن كه فضيلتِ دروغين به كار نيايد، چنان جايي كه آدمي در آن، همچون بندباز بر رويِ بند، يا مي افتد…

خوبي يا بديِ هر چيزي نسبي است و بستگي به اين دارد كه با چه چيز سنجيده شود. (آنتوني رابينز)

خوانش ديگري، آسان كردن تنفس او و به عبارتي، هستي بخشيدن به او است. (كريستين بوبن)