قاموس سخن

خوشا به حال پيمان منشاني كه وجودشان به پيرايه پاكي و شرم آراسته شده است. (بزرگمهر)

جز مرد خردمند، كسي نيست كه خود به تنهايي، ضامن [=پذيرفتار] نيكبختي خويش باشد، يعني در ميان مردم، شخص خردمند كمتر از همه، نيازمند وجود…

جايي وجود ندارد كه ارزش يك بار سفر را نداشته باشد. (كيم وو چونگ)

جاي نهايت خوشبختي است كه علم با كشفيات “ثابت و ماندگار” خويش، هميشه انگيزه هايي براي كشفيات جديد به ما مي دهد. (نيچه)

جامعه همان تجلي همبستگي اجتماعي است نه سود شخصي. (نامشخص)

ثروتمند حقيقي كسي است كه بخششي داشته باشد. كسي كه از اين عمل سر باز زند، مسكيني بيش نيست. (نامشخص)

توهين ها مانند سكه تقلبي اند؛ ما ناگزيريم آنها را بشنويم، اما مجبور نيستيم آنها را بپذيريم. (نامشخص)

توانگران، پول مي‌آفرينند و پول، جزيي از وجود آنان است و به همين دليل است كه به سختي از آنها جدا مي‌شوند. (رابرت كيوساكي)

توان زندگي به چگونگي نگرش ما به زندگي وابسته است. (جبران خليل جبران)

تو نان مي خوري و زنده هستي و من نان مي دهم و زندگي مي كنم. (مثل فرانسوي)