قاموس سخن

جهان هستي همچون يك آينه است؛ يعني هر گونه انرژي‌ كه مي‌فرستيد، به شما برگشت مي‌دهد. (جك كانفيلد)

جهان تنها همين دنياي ظاهر است و دنياي حقيقي، دروغي بيش نيست. (نيچه)

جنگ تهاجمي، جنگ وحشي ها است؛ آن كه از خود دفاع مي كند، سزاوار آن است. (فرانسوا ولتر)

جلوگيري از تكرار تاريخ كاري بيهوده است. زيرا شخصيت آدمي به گونه اي است كه اجتناب از تكرار را امكان ناپذير مي سازد. (مارك تواين)

جز مرد خردمند، كسي نيست كه خود به تنهايي، ضامن [=پذيرفتار] نيكبختي خويش باشد، يعني در ميان مردم، شخص خردمند كمتر از همه، نيازمند وجود…

جايي وجود ندارد كه ارزش يك بار سفر را نداشته باشد. (كيم وو چونگ)

جاي نهايت خوشبختي است كه علم با كشفيات “ثابت و ماندگار” خويش، هميشه انگيزه هايي براي كشفيات جديد به ما مي دهد. (نيچه)

جامعه همان تجلي همبستگي اجتماعي است نه سود شخصي. (نامشخص)

ثروتمند حقيقي كسي است كه بخششي داشته باشد. كسي كه از اين عمل سر باز زند، مسكيني بيش نيست. (نامشخص)

توهين ها مانند سكه تقلبي اند؛ ما ناگزيريم آنها را بشنويم، اما مجبور نيستيم آنها را بپذيريم. (نامشخص)