قاموس سخن

جرم اين است كه ندانيم زندگي خيلي ساده تر از اينهاست كه ما فكر مي كنيم. (نيچه)

جايي كه سخن باز مي ماند، موسيقي آغاز مي گردد. (واگنر)

جانوري كه طعمه ي خود را با دندان مي درد نيز ممكن است خوشبخت باشد، ولي تنها انسان مي تواند نسبت به همنوع خود محبت…

جاده‌اي كه از چشم تا قلب كشيده شده است، از ميان خرد گذر نمي‌كند. (نامشخص)

ثروت حقيقي چيست؟ آفتابي كه بر گدا و توانگر يكسان مي تابد. تو اي توانگر، دل رنجه مكن كه چرا گدا نيز در دنياي خويش…

توجه ما بيشتر به اين معطوف مي شود كه فلان كس چه مي گويد، نه اينكه چه كسي مي گويد. (نامشخص)

توانايي يك زنجير مي تواند متاثر از ضعيف ترين حلقه ي آن باشد. (جان ماكسول)

توان آدميان را با آرزوهايشان مي توان سنجيد. (ارد بزرگ)

تو راه را از ياد برده اي؛ اكنون راه رفتن را نيز از ياد خواهي برد. (نيچه)

“تهيدستي، ننگ نيست.” چه جور هم! ولي آنان [گويندگان اين سخن] تهيدستان را به ديده‌ي ننگ مي‌نگرند. چنين مي‌كنند و سپس، او را با گفتن…