قاموس سخن

عشق، آن چيزي نيست كه مي‌شويم، آن است كه از پيش هستيم. (نامشخص)

عشق، از آن رو ارزش چنداني در ذهن‌ها ندارد كه دير زماني‌ست در دست افراد ناآزموده مانده است. (لئوبوسكاليا)

عدالت، مجموعه وظايف اخلاقي است. (مثل آمريكايي)

عاشقان، فقط دل بستن به بهبود را نمي‌آموزند، تلاش مي‌كنند آن را برآورده سازند. (لئوبوسكاليا)

عادل باش، گرچه گدا باشي. (مثل فرانسوي)

طمع، همچون آب شوري است كه هر چه بيشتر خورده شود، تشنگي را افزونتر مي كند. (گوته)

طبيعت، غريزه را دقيقاً در آنجا قرار داده كه فرد فعال قادر نيست هدف را دريابد يا تمايلي به تعقيب آن ندارد. (آرتور شوپنهاور)

ضرورت [=بايستگي] را نمي‌توان پيش‌بيني كرد. (آنتوان دوسنت اگزوپري)

صد بار گوش دهيد، هزار بار درباره‌اش بينديشيد، يك بار سخن بگوييد. (نامشخص)

شيفتگي آن است كه شما چشمان زني را دوست بداريد، بي آنكه رنگ آن را به ياد آوريد. (گوته)