قاموس سخن

عفو هر كس به اندازه عشق اوست؛ بخشنده ها عاشقند. (نامشخص)

عشق يعني فراخواندن موهبت هاي جاودان زندگي. (كاترين پاندر)

عشق ورزيدن را فقط با عشق ورزيدن مي‌توان آموخت. (نامشخص)

عشق هميشگي است، اين ما هستيم كه ناپايداريم. عشق متعهد است و مردم عهد شكن، عشق هميشه قابل اعتماد است، اما مردم نيستند. (لئوبوسكاليا)

عشق، نيازي به آموزگار ندارد. (مثل آلماني)

عشق، ميوه تمام فصل هاست و دست همه كس به شاخسارش مي رسد. (مادر ترزا)

عشق، ما را با كاستي‌هاي ديگر آشتي مي‌دهد. (لئوبوسكاليا)

عشق عبارت است از وجود يك روح در دو كالبد؛ عاملي است كه دو تن را مبدل به فرشته واحدي مي كند. (ويكتور هوگو)

عشق، سپيده دم ازدواج است و ازدواج، شامگاه عشق. (اونوره دو بالزاك)

عشق راستين هرگز فرو نمي‌نشيند. روي هيزم سوخته را خاكستر مي‌گيرد، ولي ستارگان، تابناكي خود را از دست نمي‌دهند. (ويكتور هوگو)