قاموس سخن

انسان والا هميشه به شرافت مي انديشد؛ انسان عادي، به آسايش خود. (كنفوسيوس)

انسان همان جايي است كه تصميم مي گيرد باشد. (نامشخص)

انسان هاي آزاده، دل شكسته و پر غرور، خود را از تيررس نگاه ديگران پنهان مي كنند. (نيچه)

انسان نمي تواند از غرايز خود فرار كند؛ وقتي از خطر جاني دور شود دوباره به غرايزش روي مي آورد. (نيچه)

انسان موجودي است كه به همه چيز عادت مي كند. (داستايوسكي)

انسان كامل كسي است كه زندگي خود را به دست خود بسازد. (آرتور شوپنهاور)

انسان زماني تمام عيار، وحدت يافته، آرام، بارور و شادمان مي شود كه فرآيند فرديت كامل گردد؛ زماني كه خودآگاه و ناخودآگاه او بياموزند كه…

انسان در طول زندگي، سرگرم ياد گرفتن است، ولي با اين همه، نادان مي‌ميرد. (مثل يوگسلاوي)

انسان، خداي انسان است. (نامشخص)

انسان، تنها آن چيزي را مي تواند به دست آورد كه خود را در حال ستاندن آن ببيند. (فلورانس اسكاول شين)