قاموس سخن

آنچه اين دنيا را همواره به صورت جهنم درآورده، اين است كه انسان هميشه تلاش كرده تا آن را براي خودش به صورت بهشت درآورد….

آنچنان رفتار كن كه رفتار تو بتواند به صورت قانون كلي درآيد. (ايمانوئل كانت)

آنجا كه عشق، حضوري نيرومند داشته باشد، دلشوره و نوميدي و ترس از ميان مي‌رود. (لئوبوسكاليا)

انتقاد، توانايي مردم ناتوان است. (لامارتين)

آنان كه دوستي و محبت را به زندگي خود راه نمي دهند، به آن ماند كه طلوع خورشيد را مانع شوند. (سيسرو)

آنان كه آرزو دارند ميان افراد نادان، خردمند به نظر برسند، ميان خردمندان، نادان به نظر مي‌رسند. (نامشخص)

آن كه نيك باورمند باشد، گر از نيكي و شكوه برخوردار باشد، هرجا سكني گزيند همچنان گرامي باشد. (بودا)

آن كه عادت كرده است خود را هميشه در آينه بنگرد، همواره زشتي اش را از ياد مي برد. … آدمي حتي يك لحظه زشتي…

آن كه در درون آسايش دارد، همه ي دنيا را در آسايش مي بيند. (آنتوان دوسنت اگزوپري)

آن كه پرنده نيست نبايد بر پرتگاهها آشيان سازد. (نيچه)