قاموس سخن

آن گونه از دگرگوني را كه دوست داريد در ديگران ببينيد، در خودتان ايجاد كنيد. (گاندي)

آن كه مدام از كمبودها و ناراستي هاي زندگي خويش سخن مي گويد، دوست خوبي براي تو نخواهد بود. (ارد بزرگ)

آن كه درست سخن نمي گويد، داناترين هم كه باشد، همگان بي سوادش مي پندارند. (ارد بزرگ)

آن كه جوياي كمال است، بايد هوشيار و خردمند باشد. (بزرگمهر)

آن كه اينجا ياراي خنديدنش نيست، نبايد بخواند! زيرا “موجود فرومايه اي” در جانش است كه نمي خنداندش! (نيچه)

آن كس كه هميشه شاگرد باقي مي ماند، زحمت هاي آموزگارش را به خوبي جبران نمي كند. (نيچه)

اشتباه كردن سبب شرمساري نمي‌شود؛ يك عذرخواهي خالصانه، روش بزرگ منشانه‌اي براي جبران كار نادرست است. (پرمودا باترا)

آن عملي كه اراده حيات به واسطه ي آن خود را اثبات مي كند و انسان به هستي مي آيد، عملي است كه همه در…

آن انساني عاقل تر است كه مي داند عقلش كمتر است. (سقراط)

اميد به پيش مي نگرد، حال آنكه ايمان، باور دارد كه پيشاپيش ستانده است و هماهنگ با آن به كنش مي پردازد. (فلورانس اسكاول شين)