قاموس سخن

اين انديشنده نياز به كسي ندارد كه رد و انكارش كند؛ وجود خودش براي اين كار كفايت مي كند. (نيچه)

ايمان، پيش از هر چيزي، پذيرا بودن است: باور به ناشناخته. (نامشخص)

ايده ها در بيرون زمان قرار دارند و در نتيجه ابدي هستند. (آرتور شوپنهاور)

آيا زندگي آنقدر عزيز و صلح آنقدر شيرين است كه به بهاي زنجير و اسارت خريداري شود؟ (پاتريك هنري)

اي مهر مادري كه مقدس ترين محبتها هستي، زبان زميني ما ناتوان از وصف عظمت آسماني تو است. (نامشخص)

اي عشق! تو افسر زندگي و بختِ بيداري. (گوته)

اي پسر، مراقب باش كه به خاموشي عادت كني. من از سكوت هيچ گونه شرمسار نشدم، ليكن بسيار وقت سخن گفتم و پشيماني بردم. (لقمان)

اولين قوه ي عاقله ي پيشرفت و تعالي مملكت، مدرسه است. (نامشخص)

او يك انديشمند است؛ يعني مي داند چيزها را چگونه ساده تر از آنچه كه هستند در نظر بگيرد. (نيچه)

اهل ريا و دورويي، هرگز از دانش راستين برخوردار نمي‌توانند شد. (افلاطون)