قاموس سخن

آنچه بايد انجام شود، به فراموشي سپرده شده و آنجه نبايد انجام گيرد، انجام شده است. آرزوهاي سركشان و بي‌تدبيران همواره رو به فزوني دارد….

آنچه آدمي را والا مي سازد، مدت زمان احساس هاي والا در اوست، نه شدت آن احساس ها. (نيچه)

آنجا كه فداكاري باشد و خدمتگزاري و نگاه هاي عاشقانه، خواست سَروري نيز هست. ناتوان تر از راههاي پنهان به دژ، به اندرون دل قدرتمندتر…

آنجا كه آتش فروزان است، ظلمت شب را ياراي بقا نيست. (گوته)

آنان كه سامان و پويندگي در كيهان را دروغ مي پندارند، همواره در انديشه كين خواهي و حمله به جهان پيرامون خويش هستند؛ زندگي خود…

آنان كه آزادي را فداي امنيت مي كنند، نه شايستگي آزادي را دارند و نه لياقت امنيت را. (بنجامين فرانكلين)

آن گونه از دگرگوني را كه دوست داريد در ديگران ببينيد، در خودتان ايجاد كنيد. (گاندي)

آن كه مدام از كمبودها و ناراستي هاي زندگي خويش سخن مي گويد، دوست خوبي براي تو نخواهد بود. (ارد بزرگ)

آن كه درست سخن نمي گويد، داناترين هم كه باشد، همگان بي سوادش مي پندارند. (ارد بزرگ)

آن كه جوياي كمال است، بايد هوشيار و خردمند باشد. (بزرگمهر)