قاموس سخن

انسان هرچه كامل تر، به همان نسبت غني تر و هرچه غني تر باشد، به همان نسبت كمتر كس ديگري مي شود. (فرناندو پسوا)

انسان نمي‌تواند در گستره‌اي از زندگي خود با درستي و روراستي عمل كند، در حالي كه در ساير حوزه‌هاي زندگي‌اش، آلوده‌ي نادرستي‌هاست. زندگي، واحدي تجزيه‌ناپذير…

انسان مي تواند همسرش را انكار كند، اما پدر و مادرش را نه. (فرناندو پسوا)

انسان مجموعه اي از آنچه دارد نيست، بلكه مجموعه اي است از آنچه هنوز ندارد، اما مي تواند داشته باشد. (ژان پل سارتر)

انسان، سوژه اي سلطه جو نيست، بلكه صرفاً اُبژه و دريافت كننده ي هستي است، آفريننده ي زبان نيست، بلكه آفريده ي آن است. (هايدگر)

انسان در هر كار مي بايست بداند كجا بايد ترمز كرد. (مثل فرانسوي)

انسان خوشبخت آن كسي است كه حوادث را با تبسم و اندكي دقت به علت وقوع آن تلقي نموده و بپذيرد. (نامشخص)

انسان چنان آفريده شده كه مي تواند اگر بخواهد و اراده كند، بدترين تجربه ها را از ياد ببرد. (شري كارتر اسكات)

انسان بي آنكه شنونده باشد مي تواند بسيار بشنود، اگر كه نيك نگريستن و نيز گاهگاه هيچ نكردن و از نظر دور داشتن را دريابد….

انسان به بودن در هر جايي عادت مي كند و ديگر برايش سخت است كه از آنجا برود. نحوه فكر كردنش هم بعد از مدتي…