قاموس سخن

بايد به ياد داشت كه روند دگرگوني، از مسير انديشه مي‌گذرد و نه از مسير احساسات! (استيو چندلر)

بايد اوزان همه چيز را از نو تعيين كرد. (نيچه)

باور نداشتن به گفتار بي آلايش پارسايان، دشنام بر شكوه قهرمانانه ي آنها است. (كريستين بوبن)

باور به انديشه‌ي خود و آگاهي از اينكه هر كس مي‌تواند گنجينه‌اي از خوشبختي‌ها را در وجود خودش داشته باشد، ريشه‌ي “خودبيني” است. (ناتانيل براندن)

باغبان، فردي هنرمند است نه هنرشناس؛ او سازنده ي زيبايي است نه به كار برنده ي آن. (اريك نيوتن)

بازدارنده‌ها و دشواريها، كمر مرا خم نمي‌كند. (لئوناردو داوينچي)

با يكديگر زندگي كردن، بسيار فراتر از در كنار يكديگر زنده بودن است. با هم زندگي كردن به معني [=به چَم] با هم رشد كردن…

با هر كه بدي كردي تا دم مرگ از او بترس. (نيچه)

با مردم يگانه باش تا محترم و مشهور شوي (کورش کبير)

با لبخندي زوركي، از تخت بيرون بياييد، زيرا اگر به زور، لبخند بزنيد، شادمان خواهيد شد… زيرا لبخند مي‌زنيد. (نامشخص)