قاموس سخن

آدميان در شناسايي چيزهاي آشكار فريب مي خورند. (هراكليت)

آدمي كه شكست‌خورده‌ي نادرستي‌هاي دنيا باشد، آشكارا در برابر آنچه خوب و بر حق است، كور مانده است. (لئوبوسكاليا)

آدمي پيوسته نتيجه ي سخن خود را مي درود. (فلورانس اسكاول شين)

آدمي اگر فقط بخواهد خوشبخت باشد به زودي موفق مي شود، اما او مي خواهد خوشبخت تر از ديگران باشد و اين مشكل است؛ زيرا…

آدم همه كاره هيچ كاره است. آن زندگاني كه همه چيزش مثل ساعت با دقت كار مي كند، وجود خارجي ندارد. (جان ماكسول)

آدم دوست دارد، چون دوست دارد؛ همين؛ هيچ دليلي براي دوست داشتن وجود ندارد. (پائولو كوئيلو)

آدم بايد هميشه عاشق باشد، از اين رو مرد نبايد ازدواج كند. (اسكار وايلد)

ادب سودمند اين است كه از ديگري پند گيري نه آن كه ديگري از تو پند گيرد. (انوشيروان)

آخرين درجه فساد، به كار بردن قوانين براي ستم است. (فرانسوا ولتر)

احسان كننده خود را تملق مي گويد. (بودا)