آن كه به خداوند پاك و مهربان بيش از ديگران اميد و بيم بسته است، بيش از همه شايسته ستايش است. (بزرگمهر)

آن كه به سازش مي انديشد، هميشه مي خندد. (نامشخص)

آن كه به فراز مي رود، ستايش شايسته ي اوست! اما كسي همواره از فراز مي آيد! حتي به دور از ستايش مي زيد؛ فرازنده…

آن كه به صبح مي انديشد، هميشه مي خندد. (گوته)

آن كه به هوش سرشار خويش ارزش نمي‌نهد و در بند آن است كه با گرايش‌هاي كوته‌فكران سازواري [= سازگاري] داشته باشد، نزد من رتبه…

آن كه بيش از اندازه محتاط است بسيار كم كار انجام مي دهد. (شيللر)

آن كه پرسشهاي پراكنده در واديهاي گوناگون را همزمان مي پرسد، تنها مي خواهد زمان و نيروي استاد را تباه كند. (ارد بزرگ)

آن كه پندپذير نيست، در حال افتادن در چاله سستي و زبوني است. (ارد بزرگ)

آن كه پرنده نيست نبايد بر پرتگاهها آشيان سازد. (نيچه)

آن كه پياپي سخنتان را مي بُرد، دلخوش به شنيدن سخن شما نيست. (ارد بزرگ)