آدمي، پس از اينكه بر درد خودآگاهي پيروز مي‌شود، در نهايت، خودآگاهي، چيز زيبايي به نظر مي‌رسد. (آبراهام مازلو)

آدمي، تنها با پيش تاختن به سوي چيزي كه از آن مي هراسد، مي تواند بر ترس خود چيره شود. (فلورانس اسكاول شين)

آدمي تنها زماني مي كوشد چيزي را ثابت كند كه نسبت به آن چيز آسوده نباشد. (جان اشتاين بك)

آدمي در پيشگاه هر كه بدرخشد، ميل دارد او را چراغ [ روشنايي ] بداند. (نيچه)

آدمي، ثمره ي باورهاي خويش است. (آنتوان چخوف)

آدمي، ثمره‌ي همه‌ي تجربه‌هايي‌ست كه از سر گذرانده، همه‌ي آدم‌هايي كه شناخته و همه‌ي روياهايي كه تحقق بخشيده يا نبخشيده. (لئوبوسكاليا)

آدمي درشت ترين پاسخ را آنگاه مي دهد كه با فرزانگي خويش، حقيقت را در ميان مي نهد. (نيچه)

آدمي را ارزش هاي دروغين و كلامهاي پوچ، هولناك ترين هيولاست! سرنوشت شوم ديري در آنها مي خسبد و چشم براه مي ماند. (نيچه)

آدمي را آزمودن به كردار بايد كرد نه به گفتار؛ چه بيشتر مردم، زشت كردار و نيكو گفتارند. (فيثاغورث)

آدمي را باور او نسبت به چيزي، زنده نگه مي‌دارد، نه گفتگو بر سر چيزهاي بسيار. (توماس كارلايل)