غزلیات ضیا قاریزاده

كند آهوى چشمانت چراغان كوه و صحرا را فروغ اين شبستان را فلك آرائى دارم استاد ضيا قاريزاده دوستان گرامى اين عكس در اواخر حيات…

فرزند غريب ‏‎سؤال پسر: جواب پدر ‏‎پسر : براى خدا مُردم از بغل دردى ‏‎پدر : به درد بغل نيست چاره در سردى ‏‎پسر :…

‎عاشق ناكام ‎من عاشق ناكامم، ناكامم و بدنامم ‎عشق است سرآغازم،عشق است سرانجامم ‎دانم كه نمى آيد جز عشق به كار اينجا ‎ديوانه نمى سازد…

‏‎شبها ‏‎كدامين سمت يارب مى خرامد محمل شبها ‏‎كه هرگز كس نمى داند مقام و منزل شبها ‏‎چه ميخواهد ز ما اين كاروان سايه و…

‎سوخت ‎در هواي جلوه ات هم شمع و هم پروانه سوخت ‎خشك و تر را آتش عشق تو بى باكانه سوخت ‎بر اسيران تو لازم…

زمستان دی کودک بیماری از رنج برودتها پیش پدر نادار می‌کرد شکایتها می‌گفت که بابا جان ترسم که بمیرم زار امشب خنک افزوده بسیار به…

‎رضاى يار ‎به باغ بلبل شوريده همنواى منست ‎به راغ سنبل ژوليده آشناى منست ‎طلوع صبح ز جيب دريده ام رقمى ست ‎سواد شام نمودى…

دل پر درد ‏‎در سينه دلى دارم پرُ درد و همين بهتر ‏‎ميسوزم و ميسازم يا رب! چه از اين بهتر ‏‎آن دل كه ندارد…

دختر نقاش ترکی گفت نقشت چون کشم گفتمش اندر دل شب آه می باید کشید گفت اگر تصویر خودرا برکشم نزدیک آن گفتمش پهلوی آن…

‎خدايا چشم بازم ده خدايا ‎نگاه چرخ تازم ده خدايا ‎دلى ده ناله خيز و سينه پرواز ‎در آن دل سوز و سازم ده خدايا…