غزلیات ضیا قاریزاده

‎گل زرد ‎هان اى گل زرد زعفرانى ‎تا چند فسرده در جوانى!؟ ‎اى نسخه ى رنج را نمونه ‎اى آيت درد را نشانى! ‎در فصل…

‎كبوتر ‎اى كبوتر بخراسان برو آنجا كه تو دانى ‎برسان نامهء اين شاعر دلها كه تو دانى ‎قهرمان را و بقا را زمن خسته سلامى…

غلام همت والای بابه خارکشم که خارغم کشد و منت خسان نکشد (ز بار خار ازان شانه اش نشد خالی که بار منت دونان ،…

ضيا حديث طراوت به شعر ماست تمام مدام تازه در آغوش نو بهار خوديم استاد ضيا قاريزاده

‏‎شب باز سيه شد سر گيسوى تو وارى ‏‎سر زد ز افق ماه نو ابروى تو وارى ‏‎هر شب به خدا تا به سحر چشم…

سگ سر مايه دار شنیدم مفلسی صد ها هنر داشت وليكن ضعف طالع در جگر داشت شبی از اتفاق آسمانی رفیقی داد او را میهمانى…

روح آزاده روح آزاده كمال است به هر موجودى ذره هم از پى جولان به فضا آزاد ست نسبت از وحدت ذاتيست ميان هر دو…

راه كمال اى آه سرد باش ولى بى اثر مباش چون سنگ سخت باش ولى بى شرر مباش راه كمال را به تپش مى توان…

‎دراين گلشن شکست رنگ وبوسطریست ازحالم ‎پیام بینوایان نامه اى برگ خزان دارد ‎ابوالمعانى ‎پاييز رسيد و برگريزان شد ‎گل جامه دريد و شاخ عريان…

دارالمجانين بود در شهر كابل خانهء چند درون خانه ها افسانهء چند گروهى خفته با صد ناز و نعمت گروهى بى سر و سامانهء چند…